RWETES | SUKINKOTY KOLEKTYW | Galeria Baszta | wernisaż i koncert z projekcją wideo-art
Artystyczny kolektyw Sukinkoty w audiowizualnej instalacji połączonej z koncertem podejmuje temat wewnętrznej alienacji i utraty kontaktu z samym sobą, wynikających z życia w nieustannym nadmiarze bodźców i wszechobecnego szumu współczesności. Wystawie „Rwetes” towarzyszyć będzie koncert z pogranicza noise/ambient. Widzimy się 13 lutego o godz. 19.00 w Galerii Baszta, w Dworku Białoprądnickim.
Więcej o projekcie
Hałas stał się tłem naszej codziennej egzystencji, a cisza – przywilejem, na który nie każdy może sobie pozwolić. Zawieszeni w szumie codzienności, stopniowo zatracamy zdolność wsłuchiwania się w siebie. Uciekamy nie tylko od otaczającego nas świata, lecz także od pogłębionej refleksji, próbując odnaleźć komfort zagubiony gdzieś pomiędzy.
Współczesność skłania do nieustannej stymulacji, sytuując nas pomiędzy nadmiarem bodźców a potrzebą wewnętrznej równowagi. Wystawa jest próbą głębszego zrozumienia zjawiska wewnętrznej alienacji, wynikającej z przytłoczenia wszechobecnym szumem i hałasem. Pojęcia te obejmują wszelkie bodźce zewnętrzne: zarówno te, na które jesteśmy nieuchronnie narażeni, jak i te, które sami, świadomie, wtłaczamy w nasze wnętrze.
Informacje praktyczne
Data: 13 lutego 2026
Instalacja będzie dostępna do 22 marca 2026 po telefonicznym umówieniu pod nr telefonu: 609-939-177
Godzina: 19:00
Miejsce: Galeria Baszta, ul. Papiernicza 2, Kraków
Wejście: za oficyną wschodnią po schodach w dół
Wstęp: wolny
Kuratorki: Dorota Halberda, Mariia Varlygina
UWAGA! Ekspozycja oraz prezentacja podczas wernisażu zawierają intensywne światło i dźwięki.
SUKINKOTY KOLEKTYW: Seweryn Jamrógiewicz i Paweł Olchowy
To kolektyw tworzony przez studentów II roku studiów magisterskich na kierunku Art & Design na Uniwersytecie Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Ich twórczość stanowi przestrzeń eksperymentu, skłaniającą się ku działaniom wizualno-audialnym oraz pracy z materią nieoczywistą. Artyści świadomie operują elementami niedoskonałymi i drugorzędnymi, traktując je jako pełnoprawne środki wyrazu. Podejmowane przez nich tematy często wywodzą się z kiczu, brudu i niechęci, które – poddane pogłębionej eksploracji i nawarstwieniu znaczeń – zyskują nową formę oraz wymiar. W przestrzeni, gdzie każdy element pozostaje w nieustannym procesie transformacji, sztuka staje się medium do badania niedoskonałości i wartości odrzucanych, przekształcając je w coś wyrazistego i znaczącego.
Dołącz do wydarzenia na Facebooku
Galeria Baszta: artykuł w otwartym dostępie
Mariia Varlygina, kuratorka Galerii Baszta napisała tekst opowiadający o wyjątkowości tego miejsca, powstałego w XVI wieku oraz o swojej roli kuratorskiej.
Jak sama autorka przytacza:
Zrealizowałam od tego czasu dziesięć wystaw indywidualnych i zbiorowych, pracując w większości z performansem oraz instalacją. W tym miejscu należałoby postawić pytanie, czy wiedza o „Baszcie” – fragmentaryczna, intuicyjna, nasycona rozmowami i obserwacjami – jest jeszcze częścią mojej praktyki kuratorskiej, czy już przekracza ją i staje się szerzej rozumianą formą opieki nad tym miejscem? Po trzech latach mam wrażenie, że b/Baszta, rozpięta między byciem ruiną, a byciem galerią, staje się partnerką, a nie przestrzenią do tworzenia wydarzeń. W tym sensie moja rola kuratorska polega na reprezentowaniu jej interesu – na byciu rzeczniczką miejsca, które istnieje na przecięciach wyobraźni, afektu oraz materialności.
